Terminy zdjęć narzeczeńskich wybiera się zwykle latem, bo wtedy pogoda wydaje się najbardziej przewidywalna. Fotografowie pracujący na Podhalu patrzą na to inaczej. Ich zdaniem najlepsze warunki do pracy w plenerze przypadają na przełom września i października. Stoki zmieniają wtedy kolor z zielonego na złoty i rdzawy, powietrze robi się przejrzyste, a słońce stoi na tyle nisko, że miękkie światło utrzymuje się dłużej. Poniżej zebrano praktyczne uwagi dla par, które rozważają jesienny plener pod Tatrami, od wyboru dnia po formalności, o których łatwo zapomnieć.
Skąd biorą się jesienne barwy Tatr
Za złotą kolorystykę odpowiadają głównie modrzewie i buki. Modrzew jest jedynym polskim drzewem iglastym, które na zimę zrzuca igły, a tuż przedtem przybiera intensywnie żółty odcień. Buki dają brąz i miedź. Przebarwianie zaczyna się w wyższych partiach i schodzi w doliny przez kilka tygodni. Oznacza to, że szczyt kolorów w okolicach Bukowiny Tatrzańskiej wypada zwykle na początku października, a powyżej 1200 metrów już w drugiej połowie września. Data przesuwa się o kilka dni z roku na rok, zależnie od pierwszych przymrozków.
Trzy powody, dla których światło jest lepsze
Pierwszy to długość złotej godziny. W czerwcu, żeby złapać ciepłe poranne światło, trzeba wstać przed czwartą. W październiku wystarczy wyjść z hotelu koło siódmej. Drugi to przejrzystość. Po letnich upałach nad Podhalem często wisi delikatna mgiełka, która spłaszcza plany na zdjęciu. Chłodne poranki tego problemu nie mają, więc grań Tatr rysuje się ostro, warstwa po warstwie. Trzeci to mgły zalegające w dolinach przy pogodnych nocach. Potrafią zamienić zwykłą polanę w scenerię filmową, ale trzeba być na miejscu przed wschodem słońca. Mgła znika w ciągu godziny.
Do tego dochodzi spokój na szlakach. Po zakończeniu wakacji ruch turystyczny wyraźnie maleje, a październikowe poranki na polanach bywają zupełnie puste. Fotograf nie musi czekać na przerwę między grupami, a para nie czuje się obserwowana. Komfort psychiczny narzeczonych widać na zdjęciach równie wyraźnie jak światło.
Gdzie fotografować bez tłumu w kadrze
Najczęstszy błąd to wybór najpopularniejszych miejsc w środku dnia. Morskie Oko o dwunastej rzadko wychodzi tak, jak wyobrażają je sobie pary. Znacznie lepiej sprawdzają się otwarte polany i przełęcze, gdzie panorama pracuje na tło, a ludzie nie wchodzą w kadr. Fotografowie chętnie wracają w rejon Głodówki, na polany nad Bukowiną i na Rusinową Polanę. Dobrze wypadają też tereny Spisza, z Łapszanką i okolicami Jurgowa. Odległość od parkingu ma tu znaczenie, bo para w eleganckich strojach nie powinna maszerować godzinę pod górę.
Formalności, które warto sprawdzić
Tatrzański Park Narodowy reguluje zasady prowadzenia sesji komercyjnych na swoim terenie. Fotograf pracujący za wynagrodzenie mieści się w tej kategorii. Przed wyjazdem warto po prostu zapytać w dyrekcji parku o aktualne wymogi. Wielu fotografów wybiera prostsze rozwiązanie i pracuje poza granicami parku. Polany wokół Bukowiny Tatrzańskiej, Czarnej Góry i Jurgowa oferują tę samą panoramę bez dodatkowych procedur. Zyskuje się przy tym łatwiejszy dojazd i możliwość przewiezienia sprzętu blisko planu. Szczegółowe wskazówki dotyczące terminów, lokalizacji i planu awaryjnego zebrano w artykule pod adresem https://hotelharnas.com/blog/jesienna-sesja-narzeczenska-w-tatrach-plener-w-kolorach-jakich-nie-da-lato, gdzie omówiono również kwestię ubioru i rezerwowego dnia.
Jeśli sesja ma odbyć się jednak w granicach parku, dobrze jest załatwić formalności z wyprzedzeniem kilku tygodni. Zaskoczenie na miejscu oznacza zwykle utratę dnia, a w jesiennym kalendarzu każdy pogodny poranek jest cenny. Fotograf z doświadczeniem na Podhalu zwykle sam podpowie, gdzie pracuje się najwygodniej.
Lista rzeczy, o których pary zapominają
Doświadczenie narzeczonych, którzy mają już taką sesję za sobą, sprowadza się do kilku prostych punktów.
- Kolory ziemi w stylizacji. Beże, rdzawe czerwienie, butelkowa zieleń i kremy współgrają z tłem. Jaskrawe barwy rozbijają kadr.
- Dwa komplety ubrań. Jeden elegancki, drugi swobodny. Dają dwie wyraźnie różne serie bez zmiany miejsca.
- Buty na dojście. Eleganckie obuwie niesie się w plecaku i zakłada dopiero na planie.
- Ciepła warstwa poza kadrem. O świcie bywa kilka stopni, a zmarznięta osoba na zdjęciu zawsze to widać.
- Dzień zapasu. Jesienna pogoda zmienia się w ciągu doby. Rezerwowy poranek ratuje sesję.
Warto też przemyśleć rekwizyty. Koc w kratę, termos z herbatą, wełniany szal. Drobiazgi tego typu dodają zdjęciom naturalności i przy okazji chronią przed chłodem między ujęciami. Nadmiar dodatków działa jednak odwrotnie, więc lepiej poprzestać na jednym lub dwóch.
Sesja jako pretekst do weekendu

Same zdjęcia zajmują dwie, trzy godziny. Szkoda jechać pod Tatry na tak krótko. Większość par rozkłada wyjazd na weekend i łączy go ze świętowaniem zaręczyn. Baza powinna być blisko planu, cicha i z widokiem, który sam w sobie nadaje się na tło. Hotel HARNAŚ w Bukowinie Tatrzańskiej spełnia te warunki. Stoi na Buńdowym Wierchu, a każdy pokój ma południową ekspozycję i widok na Tatry. Część kadrów można więc zrobić na balkonie, bez wychodzenia poza teren obiektu. Hotel przyjmuje wyłącznie osoby dorosłe i młodzież od 15 roku życia, co daje spokój podczas porannych przygotowań. Po sesji zostaje czas na Termy BUKOVINA i strefę Wellness BUKOVINA, do których hotel dowozi gości bezpłatnie. Wieczór kończy kolacja w Restauracji WIDOK, prowadzonej przez Marcina Gruszkę.
Sama sesja trwa zwykle od dwóch do trzech godzin, wliczając dojście i zmianę stroju. Przy dwóch lokalizacjach warto zarezerwować pół dnia. Najlepszym momentem jest godzina po wschodzie słońca lub godzina przed zachodem. Światło jest wtedy miękkie, a cienie nie tną twarzy. Poranek ma dodatkową przewagę, bo w dolinach często zalega mgła.
Plan awaryjny na deszcz
Warto uzgodnić go z fotografem z wyprzedzeniem. Wnętrza z dużymi przeszkleniami, tarasy i hotelowe lobby dają zaskakująco dobre efekty. HARNAŚ, zbudowany w latach 60 i zmodernizowany z zachowaniem modernistycznej architektury, ma tego rodzaju przestrzenie. Deszczowy poranek nie przekreśla popołudnia. Mokre, podświetlone po opadach zbocza dają zresztą efektowne tło. Jesień pod Tatrami nagradza tych, którzy przyjadą z zapasem czasu i gotowością do zmiany planu o kilka godzin.